Yedek Kızın Kaçışı: Mafya Babasının Acı Pişmanlığı

Vitiello mafya ailesinin yedek kızıydım; yalnızca altın değerindeki kız kardeşim İsabella'ya organ sağlamak için doğmuştum.

Dört yıl önce, kör ve yaralıyken karanlıkta hayatını kurtardığım mafya lideri Dante'nin kalbini de o çaldı. Kod adımı, emeğimi ve sevdiğim adamı yalanlarıyla gasp etti.

Dante ona inandı. Üzerimize devasa bir neon tabela düştüğünde, Dante bedenini İsabella'ya siper edip beni bükülmüş çeliklerin altında ölüme terk etti. Can çekişirken, ailem sadece böbreklerimin İsabella için hâlâ elverişli olup olmadığını tartışıyordu. En kötüsü ise nişanlarında yaşandı. Dante, hayatını kurtardığım gün taktığım ucuz lav taşı bilekliği kolumda görünce beni hırsızlıkla suçladı.

"Ondan hayatını çalmaya kalktın, şimdi de anılarını mı çalıyorsun?"

Dante, İsabella'nın gözlerini şefkatle kapatıp onu çirkinliklerden korurken, babama sırtıma elli kırbaç vurmasını emretti.

Etlerim parçalanırken sesimi bile çıkarmadım. Karanlıkta ellerimi tutup bana dünyaları vadeden adam, aydınlıkta beni bir canavarın önüne atmıştı. O gece, kanlar içindeki o soğuk zindanda yatarken, içimdeki o aptal sevgi tamamen öldü.

Düğünlerinin sabahında, Dante'ye o günlere ait tek kanıt olan eski bir ses kaseti bıraktım.

Ardından ailemi yasal olarak reddettiğim belgeleri imzalayıp dünyanın öbür ucuna tek yönlü bir uçak bileti aldım. Kaseti dinleyip nasıl bir iblisle evlendiğini anladığında ve pişmanlıktan delirecek hale geldiğinde, ben çoktan onun asla ulaşamayacağı yeni bir hayata başlamış olacağım.