Unuttuğum Eski Sevgili: Sevgiliden Düşmana

Korkunç bir kaya tırmanışı kazasından sonra gözlerimi bir hastanede açtım. Seçici hafıza kaybı sayesinde geçmişim bomboş bir sayfaydı.

En yakın arkadaşım Ceyda, uzun süredir birlikte olduğum ve artık eski sevgilim olan Efe Kozan'a dair tüm anılarımı yitirdiğimi nazikçe söyledi.

Unuttuğum bu adama karşı hiçbir şey hissetmesem de, o ve göz alıcı, kindar sevgilisi Beren Soykan hayatıma hızla yeniden girdiler. Her karşılaşmamız bir öncekinden daha tüyler ürperticiydi.

Bana karşı besledikleri kötü niyetli küçümseme neredeyse elle tutulur gibiydi.

Beren'in düşme numarası yapmasından Efe'nin şok edici bir fiziksel saldırıyla elimi kırmasına, beni herkesin içinde küçük düşürmesinden Beren'in pasta tasarımlarımı utanmazca çalmasına ve Efe'nin de bir jüri üyesi olarak bu hırsızlığı şok edici bir şekilde onaylamasına kadar, beni yok etmek için amansız bir kampanya yürütüyor gibiydiler.

Beren, Efe'nin ailesinin evinde beni diri diri yakmaya bile çalıştı ve Efe beni alevlerin içinde bırakıp gitti.

Sözde sevdiğim bu adam, hafızam onu zihnimden sildikten sonra bile nasıl bu kadar zalim olabilirdi?

Sürekli ihanetleri, kariyerimi herkesin gözü önünde yerle bir etmesi ve Beren'in çaresizce beni arabayla ezmeye çalışmasıyla doruğa ulaştı. Şaşkınlığım ve acım her geçen gün daha da derinleşiyor, beni her şeyi sorgulamaya itiyordu.

Ama bu kaosun ortasında, Can Evren adında nazik, samimi bir pastacı ortaya çıktı. Beni korudu, bana gerçek aşkın neye benzediğini gösterdi.

Ve son, yıkıcı bir travma anılarımı geri getirdiğinde bir seçimle yüzleştim: ya geçmişe teslim olacaktım ya da Can'ın sunduğu huzurlu, sevgi dolu geleceği kucaklayıp Efe'nin zehirli gölgesinden uzakta yeni hayatımı kuracaktım.