İlk Aşkını Yaşatmak İçin, Kocam Bebeğimizi Feda Etti

Üç yıllık evliliğin ardından, nihayet Bo Yunshen'in çocuğuna hamile kalmıştım.

Ancak bir festival günü, bizzat kendi elleriyle benim için kürtaj ameliyatını gerçekleştirdi.

Gözleri kızararak, kalbimin hamileliğin yükünü kaldıramayacağını söyledi.

İçim derin bir suçlulukla doldu; bedenimin bu zayıflığıyla Bo Yunshen'in o derin sevgisini boşa çıkardığımı düşündüm.

İnce bir perdenin ardından, Bo Yunshen'in ellerindeki kan lekelerini temizlediğini görebiliyordum.

"Hocam," dedi bir ses, "aslında Lanxin Hanım'ın şu anki sağlık durumu, özenle bakılırsa, bu çocuğu doğurma şansı var. Neden ille de..."

"Göbek kordonu kanı," diye karşılık verdi Bo Yunshen'in soğuk ve ifadesiz sesi.

"Zhiyi'nin mevcut durumu, yeni doğan bir bebeğin göbek kordonu kanından alınacak kök hücre nakline bağlı."

"Lanxin'in bebeği en iyi kaynak. Ama tam süreli bir doğum çok uzun sürer, Zhiyi'nin o kadar vakti yok."

"Bu yüzden..."

"Bebeği yapay olarak olgunlaştırdım ve beşinci ayda alınmasını sağladım. Bebek yaşayamaz, ama göbek kordonu kanı kullanılabilir durumda."

"Lanxin zaten uzun süre yaşamayacaktı. Onun çocuğunu kullanarak Zhiyi'yi kurtarmak, bu gayrimeşru kızın Song ailesine son bir hizmeti sayılır."

"Ona bebeğin erken alındığını asla söyleme. Sadece ölü doğduğunu söyle."

Song Lanxin umutsuzca gözlerini kapattı, göz pınarlarından süzülen yaşları durduramıyordu.

O sadece çocuklarını öldürmekle kalmamış, aynı zamanda o minik bedenden kalan son değeri de sömürmüştü.

Tüm bunlar, sadece göbek kordonu kanını kullanarak benim "değerli" ablacığımı kurtarabilmek içindi.